Διάλογος: Θουκυδίδης: Διάλογος Μηλίων - Αθηναίων

1. Φ. Κ. Βώρος

2. Π. Ήφαιστος

Γαλλο-Ιταλικοί διάλογοι στα 1820

Οι Ιταλοί, άνθρωποι οπωσδήποτε έξυπνοι, αρέσκονται να ξοδεύουν την ευφυΐα τους πάνω στα πάντα∙  σ’ αυτούς η κουβέντα είναι ενιαία και αβίαστη∙  δεν εμπεριέχει ποτέ, όπως στη Γαλλία, μια επίδειξη γνώσεων, όπου ο καθένας σύρει το ξίφος του και όποιος δεν έχει τίποτα να πει είναι ο ταπεινωμένος. Εάν σ’ αυτούς η κουβέντα είναι σπινθηροβόλα, αυτό γίνεται μέσα από μια σάτιρα ήπια και ελκυστική που παίζεται με χάρη πάνω σε πολύ γνωστά συμβάντα και, στη θέση ενός επιγράμματος που μπορεί να εκθέσει κάποιον, οι Ιταλοί κοιτάζονται και χαμογελούν ο ένας στον άλλον με πολλή σημασία. Είναι πληκτικό για αυτούς, και έχουν δίκιο, το να ψάχνουν για ιδέες εκεί που υπάρχουν οι χαρές.

                                         Ονορέ ντε Μπαλζάκ, Μασιμίλα Ντόνι,   εκδ. "ΝέαΣύνορα", Αθήνα 1995, σσ. 77-78

(Η δράση της νουβέλας εκτυλίσσεται στα 1820)

Διάλογος: Συζήτηση: Διάφοροι τύποι

Θέμα: Διάφοροι τύποι συζήτησης Έκφραση-Έκθεση Α' Λυκείου Ένότητα "Ο λόγος" Διδακτική δοκιμή
Α.Αυδή
α. Παρουσίαση Η πρόταση στη διδακτική αυτή δοκιμή, παρότι αφορμάται από το κεφάλαιο "Διάλογος", που περιλαμβάνεται στην ενότητα "Ο Λόγος" στο βιβλίο της Α' Λυκείου, έχει γενικότερο χαρακτήρα. Αφορά τους διάφορους τύπους συζήτησης που μπορεί να οργανώσει ο καθηγητής, όταν το κρίνει σκόπιμο, διδάσκοντας οποιαδήποτε ενότητα των βιβλίων "Έκφραση-Έκθεση". Στην πρόταση αναλύονται οι στόχοι και η χρησιμότητα του κάθε τύπου συζήτησης και δίνονται ενδεικτικά παραδείγματα. β. Διδακτική πρόταση Στόχοι : Ο γενικός στόχος είναι να αναπτύξει ο μαθητής την ικανότητά του στον προφορικό λόγο, δηλαδή να αναπτύξει τις δεξιότητες "ακούω" και "μιλώ", προκειμένου να αντιμετωπίζει με αποτελεσματικό τρόπο τις διάφορες περιστάσεις προφορικής επικοινωνίας.