Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γλώσσα των νέων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γλώσσα των νέων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 2011
Τρίτη 1 Νοεμβρίου 2011
Πέμπτη 27 Οκτωβρίου 2011
Γλώσσα των νέων: Κριτική από τους μεγάλους
Πώς κρίνουν οι μεγάλοι τη γλώσσα των νέων
http://old.media.uoa.gr/lectures/linguistic_archives/inmedia/docs/05_prassa.pdf
http://old.media.uoa.gr/lectures/linguistic_archives/inmedia/docs/05_prassa.pdf
Πέμπτη 20 Οκτωβρίου 2011
Η γλώσσα των νέων
η ιστορική και η κοινωνική γλωσσολογία εκλαμβάνουν τα φαινόμενα γλωσσικής αλλαγής και ποικιλίας, όπως τα κοινωνικά ιδιώματα και τα ξένα δάνεια, ως απολύτως φυσικά, συχνά ως ένδειξη αναζωογόνησης μιας γλώσσας, και την αρνητική αξιολόγηση ορισμένων γλωσσικών ποικιλιών ως συνηθισμένη προκατάληψη. Και πόσοι γνωρίζουν πιο συγκεκριμένα το ερευνητικό έργο για τα νεανικά ιδιώματα της ελληνικής, που συντελείται κυρίως στα Πανεπιστήμια της Πάτρας και της Χαϊδελβέργης; Συμπεριλαμβάνει ένα πλούσιο αρχείο λέξεων και εκφράσεων και μαρτυρά συνεπώς την ικανότητα αναδημιουργίας και εμπλουτισμού της γλώσσας που διαθέτουν οι νέοι, όπως όλοι άλλωστε οι ομιλητές. Συνήθως μάλιστα οι νεανικοί νεολογισμοί χρησιμοποιούν παραδοσιακά ελληνικές ρίζες (π.χ. "φατσοκόφτης", αυτός που ελέγχει την είσοδο σε κέντρα διασκέδασης) και τα ξένα δάνεια ενσωματώνονται (π.χ. "κουλάρω").
Η θέση μας για τα νεανικά ιδιώματα (όπως και για άλλα γλωσσικά φαινόμενα) έχει συνέπειες για τη διδασκαλία της γλώσσας στην εκπαίδευση. Oσοι εκλαμβάνουν το δανεισμό της αγγλικής ρίζας "κουλ" στο παραπάνω ρήμα ως πρόβλημα, προτείνουν τη θεραπεία μιας ένεσης αρχαιότερων μορφών της γλώσσας. Μια τέτοια τακτική δεν αποτελεί απλώς καταφυγή σε πρακτικές που ελάχιστα μπορεί να επηρεάσουν τη σύγχρονη χρήση της γλώσσας, καταναλώνουν πολύτιμο χρόνο του αναλυτικού προγράμματος και εξυπηρετούν συντηρητικές ιδεολογικές σκοπιμότητες. Αποτελεί πάνω απ' όλα σοβαρή παραπλάνηση ως προς το ποια είναι τα κρίσιμα ζητήματα. Το πρόβλημα με τη χρήση της ελληνικής από νέους και άλλες κοινωνικές ομάδες δεν εντοπίζεται στις αποκλίνουσες από τη νόρμα εκφράσεις -απόδειξη άλλωστε του πλούτου της γλώσσας και της ζωντάνιας των ομιλητών της. Εντοπίζεται στο ότι δεν μπορούν να τη χειριστούν σε γραπτές και προφορικές της μορφές που δεν συνηθίζονται στην καθημερινή ζωή, αλλά είναι αναγκαίες για πρόσβαση στη γνώση και την εξουσία.
Την ευθύνη έχει φυσικά το εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο ενθαρρύνει την παθητική ανάγνωση και αναπαραγωγή κειμένων, όπως φαίνεται μεταξύ άλλων στην αφθονία των ασκήσεων αντιγραφής στο δημοτικό, στη λέξη προς λέξη απομνημόνευση της εξεταστικής ύλης στο πανεπιστήμιο και στην απουσία ακόμη και απλών δραστηριοτήτων κριτικής ανάγνωσης, όπως η συζήτηση κειμένων, η περίληψή τους, ακόμη και η υπογράμμιση των κυριότερων σημείων τους. Διδάσκει επίσης λίγα μόνο είδη λόγου, παραλείποντας ακόμη και συνηθισμένες σε άλλα εκπαιδευτικά συστήματα δραστηριότητες, όπως η ανάγνωση αυτοτελών λογοτεχνικών βιβλίων και η γραφή εργασιών. Ενώ περισσεύουν οι καταγγελίες περί λεξιπενίας, σπανίως ακούγονται φωνές ενάντια στο απαρχαιωμένο αυτό σύστημα, που εξακολουθεί κυρίως μέσω του γλωσσικού μαθήματος να παράγει πολίτες χωρίς ευρύ φάσμα δεξιοτήτων χρήσης του λόγου, στην ουσία χωρίς δυνατότητες κριτικής σκέψης και κοινωνικής παρέμβασης.
*η Δήμητρα Κατή είναι ψυχογλωσσολόγος στο Πανεπιστήμιο Αθηνών
Τετάρτη 19 Οκτωβρίου 2011
Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2011
Σκέψεις για την γλώσσα των νέων
πηγή: http://www.mygdoneoi.gr/arthrographia/paidagogika/skepseis-gia-ten-glossa-ton-neon.html
Δεν είναι λίγες οι φορές που τις τελευταίες δεκαετίες ακούγονται δριμύτατες κριτικές κατά της σύγχρονης νεολαίας και του τρόπου που εκφράζεται γλωσσικά. Συνήθως πρόκειται για άτομα μεγαλύτερης ηλικίας και διαφορετικής παιδείας που θεωρούν ότι η γλώσσα των νέων δεν αρμόζει στα ελληνικά ήθη και με αφορμή αυτήν προχωρούν και σε μία γενικότερη κριτική της συμπεριφοράς και των ιδεών τους. Δέχονται επιθέσεις για τις ξενόγλωσσες λέξεις που χρησιμοποιούν και για το υβρεολόγιο και τη χυδαιολογία που έχουν προσαρμόσει στον προφορικό τους λόγο.
Βέβαια, μία τέτοια κριτική δεν είναι και τόσο σύγχρονη. Από την αρχαιότητα ακόμη μεγάλοι φιλόσοφοι προσπαθούσαν να αποκρυπτογραφήσουν τη συμπεριφορά και τη γλώσσα των νέων. Ωστόσο, πρόσφατα σχετικά η κριτική τούτη στρέφεται κυρίως κατά της γλώσσας τους κάνοντας λόγο για αφελληνισμό της.
Οι συνήθεις κατηγορίες που τους αποδίδονται είναι ο επερχόμενος θάνατος της γλώσσας μας με τους νεολογισμούς που χρησιμοποιούνται συχνότατα.
Από την άλλη κατηγορούνται ότι χρησιμοποιούν περιορισμένο λεξιλόγιο στην καθημερινή τους επικοινωνία και πως παραμορφώνουν τη γλωσσική δομή με ασυνταξίες ή αναστατώνουν τον «παραγωγικό μηχανισμό» της ελληνικής παραβιάζοντας τους γραμματικούς κανόνες και δημιουργούν νέες λέξεις αλλάζοντας συχνότατα τις σημασίες των υπαρχουσών λέξεων.
Μία άλλη σχετική κατηγορία είναι ότι δανείζονται αλόγιστα από ξένες γλώσσες και ιδιαίτερα από τα αγγλικά ή τα γαλλικά χρησιμοποιώντας τις ελεύθερα στο γραπτό ή προφορικό λόγο. Σε όλα αυτά έρχονται να προστεθούν οι γνωστές εθνοκεντρικές αντιλήψεις περί αναλφαβητισμού, εφόσον οι νέοι δεν είναι σε θέση να εκφράζονται σωστά γραπτώς.
Κάπου εδώ οφείλουμε να δούμε, όμως, και ποιοι είναι τελικά εκείνοι που αποδίδουν τέτοιες κατηγορίες και αν εν τέλει πρόκειται για επιστήμονες ή απλά θυμοσόφους. Πρόκειται, λοιπόν, όπως προαναφέρθηκε για άτομα μεγαλύτερης ηλικίας που έχουν ξεφύγει προ πολλού από τη νεανική. Αναλόγως είναι μίας διαφορετικής κουλτούρας και συχνά απέχουν από τα νεανικά δρώμενα (ακόμη κι αν είναι γονείς μαθητών).
Μέσα στην παραζάλη των ΜΜΕ και δη των ηλεκτρονικών μέσων και τα βιαστικά συμπεράσματα των δημοσιογράφων και ορισμένων φιλολόγων βγαίνουν αβίαστα τέτοια συμπεράσματα. Ωστόσο, οι γλωσσολόγοι –οι ειδικοί επί του θέματος- τονίζουν ότι δεν πρόκειται για ελληνικό φαινόμενο, αλλά για παγκόσμιο. Μάλιστα, αυτοί είναι που υποστηρίζουν άμεσα τη νεολαία, τονίζοντας ότι καμία γλώσσα δε χάθηκε ποτέ λόγο του νεανικού τρόπου επικοινωνίας. Αντίθετα, οι γλώσσες εμπλουτίζονται καθώς μόνο οι νέοι έχουν βιολογικά και κοινωνιολογικά τη δύναμη να παρατηρούν τις κοινωνικές αλλαγές και να τις περιγράφουν.
Εξάλλου, στόχος της γλώσσας είναι η επικοινωνία των μελών μιας συγκεκριμένης κοινωνίας-κοινότητας και ενός συγκεκριμένου τόπου. Εφόσον αυτό επιτυγχάνεται, κανένας δεν έχει δικαίωμα να χαρακτηρίζει τους νέους ότι δε χρησιμοποιούν ορθώς την ελληνική, αλλά χρησιμοποιούν μία εκδοχή της ελληνικής. Εκτός κι αν κάποιος θεωρεί ότι η γλώσσα των νομικών ή των γιατρών ή της ποίησης αποτελούν την επίσημη εκδοχή της ελληνικής. Φυσικά θα επρόκειτο για αστειότητα αλλά αυταπόδεικτα οι προαναφερθείσες επαγγελματικές γλώσσες όπως και όλες οι άλλες κοινωνικές διάλεκτοι εμπλουτίζουν την ελληνική.
Η ίδια η γλώσσα δεν αποτελεί πανάκεια ούτε κάτι στατικό. Ας θυμηθούμε ότι οι αρχαίοι Έλληνες έγραφαν με ατονικό σύστημα, χωρίς κενά μεταξύ των λέξεων, βουστροφηδόν και κεφαλαιογράμματα. Άρα η πρώτη αλλοίωση επήλθε με τους τόνους και τα πνεύματα ή τα μικρά γράμματα. Και πάλι αστειότητες, επειδή όλα ήταν κοινωνικές και πολιτικές ή πολιτιστικές ανάγκες των εποχών. Αφήστε που τότε δεν υπήρχαν υπολογιστές ή ανελκυστήρες ή οδοντογιατροί, χωρίς να ξεχνάμε τη μουσική προφορά της ελληνικής ή την καθαρά φωνητική της γραφή (σήμερα είναι ιστορική και όχι φωνητική, όπως η σλάβικη π.χ.). Η γλώσσα λοιπόν, αλλάζει και δεν κινείται σε γραμμικό επίπεδο ανάλυσης,όπως αυτή της γραμματικής· παρακολουθεί τις κοινωνικές κι επιστημονικές αλλαγές της ομιλούσας ομάδας. Μια γλώσσα διαμορφώνεται μέσα σε ένα συγκεκριμένο και δομημένο κοινωνικό σύνολο με ομοιογένεια.
Από την άλλη, δεν επιτρέπεται να ξεχνάμε ότι η γλώσσα των νέων έχει έναν καθαρά συνθηματικό χαρακτήρα. Οι νέοι θέλουν να μιλούν έτσι για να μη γίνονται κατανοητοί από τους γύρω τους. Σχετικά με την αλόγιστη χρήση των αλλόγλωσσων λέξεων είναι γνωστό ότι ο κώδικας τούτος είναι από τους πιο σαφείς και αφαιρετικούς, χωρίς περιττολογίες και χρησιμοποιείται και από μορφωμένους νέους (γι’ αυτό και στο μάθημα της Έκθεσης έχουν χαμηλούς βαθμούς).
Και δεν μπορώ να παραδεχτώ την θεωρία περί άγνοιας των γραμματικών κανόνων. Οι κανόνες είναι γνωστοί, αλλά μέσα στην ανάγκη διάκρισης στη σχολική και ευρύτερη νεανική κοινότητα αδιαφορούν άμεσα. Αλλά ότι υπάρχει κακή γλωσσική εκπαίδευση ή χαμηλοί βαθμοί που επηρεάζουν σε αυτή την κατεύθυνση είναι γεγονός. Σε όλα αυτά έρχονται να προστεθούν και οι γνωστοί δημοσιογραφικοί νεολογισμοί και τα μαργαριτάρια τους, που επηρεάζουν όλη την κοινωνία και τη νεολαία, σε συνδυασμό με τους διαλόγους μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον, εξαρτώμενοι και τούτοι απ’ το μορφωτικό επίπεδο των γονέων.
Σαν επίλογο θα έλεγα ότι η σημερινή νεολαία έχει τη δική της γλώσσα με τους δικούς της κανόνες και στόχο τη μεταξύ τους επικοινωνία μόνο. Τούτος ο συνθηματικός χαρακτήρας εντοπίζεται σε όλο τον κόσμο και κάθε εποχή. Με τον καιρό και την ενηλικίωση και την παράλληλα ενσωμάτωση στην κοινωνία η γλωσσική τους επιλογή εγκαταλείπεται και ακολουθούν τους κανονικούς γλωσσικούς κανόνες.
Δεν είναι λίγες οι φορές που τις τελευταίες δεκαετίες ακούγονται δριμύτατες κριτικές κατά της σύγχρονης νεολαίας και του τρόπου που εκφράζεται γλωσσικά. Συνήθως πρόκειται για άτομα μεγαλύτερης ηλικίας και διαφορετικής παιδείας που θεωρούν ότι η γλώσσα των νέων δεν αρμόζει στα ελληνικά ήθη και με αφορμή αυτήν προχωρούν και σε μία γενικότερη κριτική της συμπεριφοράς και των ιδεών τους. Δέχονται επιθέσεις για τις ξενόγλωσσες λέξεις που χρησιμοποιούν και για το υβρεολόγιο και τη χυδαιολογία που έχουν προσαρμόσει στον προφορικό τους λόγο.
Βέβαια, μία τέτοια κριτική δεν είναι και τόσο σύγχρονη. Από την αρχαιότητα ακόμη μεγάλοι φιλόσοφοι προσπαθούσαν να αποκρυπτογραφήσουν τη συμπεριφορά και τη γλώσσα των νέων. Ωστόσο, πρόσφατα σχετικά η κριτική τούτη στρέφεται κυρίως κατά της γλώσσας τους κάνοντας λόγο για αφελληνισμό της.
Οι συνήθεις κατηγορίες που τους αποδίδονται είναι ο επερχόμενος θάνατος της γλώσσας μας με τους νεολογισμούς που χρησιμοποιούνται συχνότατα.
Από την άλλη κατηγορούνται ότι χρησιμοποιούν περιορισμένο λεξιλόγιο στην καθημερινή τους επικοινωνία και πως παραμορφώνουν τη γλωσσική δομή με ασυνταξίες ή αναστατώνουν τον «παραγωγικό μηχανισμό» της ελληνικής παραβιάζοντας τους γραμματικούς κανόνες και δημιουργούν νέες λέξεις αλλάζοντας συχνότατα τις σημασίες των υπαρχουσών λέξεων.
Μία άλλη σχετική κατηγορία είναι ότι δανείζονται αλόγιστα από ξένες γλώσσες και ιδιαίτερα από τα αγγλικά ή τα γαλλικά χρησιμοποιώντας τις ελεύθερα στο γραπτό ή προφορικό λόγο. Σε όλα αυτά έρχονται να προστεθούν οι γνωστές εθνοκεντρικές αντιλήψεις περί αναλφαβητισμού, εφόσον οι νέοι δεν είναι σε θέση να εκφράζονται σωστά γραπτώς.
Κάπου εδώ οφείλουμε να δούμε, όμως, και ποιοι είναι τελικά εκείνοι που αποδίδουν τέτοιες κατηγορίες και αν εν τέλει πρόκειται για επιστήμονες ή απλά θυμοσόφους. Πρόκειται, λοιπόν, όπως προαναφέρθηκε για άτομα μεγαλύτερης ηλικίας που έχουν ξεφύγει προ πολλού από τη νεανική. Αναλόγως είναι μίας διαφορετικής κουλτούρας και συχνά απέχουν από τα νεανικά δρώμενα (ακόμη κι αν είναι γονείς μαθητών).
Μέσα στην παραζάλη των ΜΜΕ και δη των ηλεκτρονικών μέσων και τα βιαστικά συμπεράσματα των δημοσιογράφων και ορισμένων φιλολόγων βγαίνουν αβίαστα τέτοια συμπεράσματα. Ωστόσο, οι γλωσσολόγοι –οι ειδικοί επί του θέματος- τονίζουν ότι δεν πρόκειται για ελληνικό φαινόμενο, αλλά για παγκόσμιο. Μάλιστα, αυτοί είναι που υποστηρίζουν άμεσα τη νεολαία, τονίζοντας ότι καμία γλώσσα δε χάθηκε ποτέ λόγο του νεανικού τρόπου επικοινωνίας. Αντίθετα, οι γλώσσες εμπλουτίζονται καθώς μόνο οι νέοι έχουν βιολογικά και κοινωνιολογικά τη δύναμη να παρατηρούν τις κοινωνικές αλλαγές και να τις περιγράφουν.
Εξάλλου, στόχος της γλώσσας είναι η επικοινωνία των μελών μιας συγκεκριμένης κοινωνίας-κοινότητας και ενός συγκεκριμένου τόπου. Εφόσον αυτό επιτυγχάνεται, κανένας δεν έχει δικαίωμα να χαρακτηρίζει τους νέους ότι δε χρησιμοποιούν ορθώς την ελληνική, αλλά χρησιμοποιούν μία εκδοχή της ελληνικής. Εκτός κι αν κάποιος θεωρεί ότι η γλώσσα των νομικών ή των γιατρών ή της ποίησης αποτελούν την επίσημη εκδοχή της ελληνικής. Φυσικά θα επρόκειτο για αστειότητα αλλά αυταπόδεικτα οι προαναφερθείσες επαγγελματικές γλώσσες όπως και όλες οι άλλες κοινωνικές διάλεκτοι εμπλουτίζουν την ελληνική.
Η ίδια η γλώσσα δεν αποτελεί πανάκεια ούτε κάτι στατικό. Ας θυμηθούμε ότι οι αρχαίοι Έλληνες έγραφαν με ατονικό σύστημα, χωρίς κενά μεταξύ των λέξεων, βουστροφηδόν και κεφαλαιογράμματα. Άρα η πρώτη αλλοίωση επήλθε με τους τόνους και τα πνεύματα ή τα μικρά γράμματα. Και πάλι αστειότητες, επειδή όλα ήταν κοινωνικές και πολιτικές ή πολιτιστικές ανάγκες των εποχών. Αφήστε που τότε δεν υπήρχαν υπολογιστές ή ανελκυστήρες ή οδοντογιατροί, χωρίς να ξεχνάμε τη μουσική προφορά της ελληνικής ή την καθαρά φωνητική της γραφή (σήμερα είναι ιστορική και όχι φωνητική, όπως η σλάβικη π.χ.). Η γλώσσα λοιπόν, αλλάζει και δεν κινείται σε γραμμικό επίπεδο ανάλυσης,όπως αυτή της γραμματικής· παρακολουθεί τις κοινωνικές κι επιστημονικές αλλαγές της ομιλούσας ομάδας. Μια γλώσσα διαμορφώνεται μέσα σε ένα συγκεκριμένο και δομημένο κοινωνικό σύνολο με ομοιογένεια.
Από την άλλη, δεν επιτρέπεται να ξεχνάμε ότι η γλώσσα των νέων έχει έναν καθαρά συνθηματικό χαρακτήρα. Οι νέοι θέλουν να μιλούν έτσι για να μη γίνονται κατανοητοί από τους γύρω τους. Σχετικά με την αλόγιστη χρήση των αλλόγλωσσων λέξεων είναι γνωστό ότι ο κώδικας τούτος είναι από τους πιο σαφείς και αφαιρετικούς, χωρίς περιττολογίες και χρησιμοποιείται και από μορφωμένους νέους (γι’ αυτό και στο μάθημα της Έκθεσης έχουν χαμηλούς βαθμούς).
Και δεν μπορώ να παραδεχτώ την θεωρία περί άγνοιας των γραμματικών κανόνων. Οι κανόνες είναι γνωστοί, αλλά μέσα στην ανάγκη διάκρισης στη σχολική και ευρύτερη νεανική κοινότητα αδιαφορούν άμεσα. Αλλά ότι υπάρχει κακή γλωσσική εκπαίδευση ή χαμηλοί βαθμοί που επηρεάζουν σε αυτή την κατεύθυνση είναι γεγονός. Σε όλα αυτά έρχονται να προστεθούν και οι γνωστοί δημοσιογραφικοί νεολογισμοί και τα μαργαριτάρια τους, που επηρεάζουν όλη την κοινωνία και τη νεολαία, σε συνδυασμό με τους διαλόγους μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον, εξαρτώμενοι και τούτοι απ’ το μορφωτικό επίπεδο των γονέων.
Σαν επίλογο θα έλεγα ότι η σημερινή νεολαία έχει τη δική της γλώσσα με τους δικούς της κανόνες και στόχο τη μεταξύ τους επικοινωνία μόνο. Τούτος ο συνθηματικός χαρακτήρας εντοπίζεται σε όλο τον κόσμο και κάθε εποχή. Με τον καιρό και την ενηλικίωση και την παράλληλα ενσωμάτωση στην κοινωνία η γλωσσική τους επιλογή εγκαταλείπεται και ακολουθούν τους κανονικούς γλωσσικούς κανόνες.
Στην... Οξφόρδη η αργκό του Ίντερνετ
πηγή: http://stavrochoros.pblogs.gr/2011/03/glwssa-moy-dothhke-internetikh-.html
Γιάννης Ανδριτσόπουλος
Το κορυφαίο λεξικό ενέταξε λέξεις από την «γλώσσα» των νέων
- «OMG! Αρχίζει το αγαπημένο μου έργο».
- «ic. np».
- «Cu».
- «ΟΚ, l8r».*
Ο παραπάνω -φανταστικός- διάλογος μπορεί να μοιάζει σε πολλούς ακαταλαβίστικος, ωστόσο οι «λέξεις» που περιέχει αποτελούν κοινό τόπο στην επικοινωνία εκατομμυρίων νέων στο Ίντερνετ.
Σε τέτοιο βαθμό, μάλιστα, ώστε να κερδίσουν μια θέση στο πιο φημισμένο λεξικό στον κόσμο: το Oxford English Dictionary.
Βραχυγραφίες και αρκτικόλεξα που χρησιμοποιούνται καθημερινά στον κόσμο της κοινωνικής δικτύωσης και των κινητών τηλεφώνων συνθέτουν μια νέα μορφή επικοινωνίας και παράγουν μια νέα γλώσσα, η οποία, παρά το γεγονός ότι συναντά σφοδρές επικρίσεις, δεν μπορεί να αγνοηθεί.
Το λεξικό του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης ενέταξε στην τελευταία αναθεώρηση της διαδικτυακής του έκδοσης 900 νέες λέξεις και σημασίες, πολλές από τις οποίες προέρχονται από τον εικονικό κόσμο του Ίντερνετ.
*
Τα νέα λήμματα
*
Το αρκτικόλεξο «OMG», εκ του επιφωνήματος «Oh my God!» («Ω! Θεέ μου!»), είναι ένα από τα δεκάδες νέα λήμματα που περιέχονται στην αναθεώρηση του Μαρτίου.
Θα το συναντήσει κανείς χιλιάδες φορές την ημέρα, αν επισκεφθεί τους ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης όπως το Facebook και το Twitter ή παρακολουθήσει μια συνομιλία μεταξύ -κυρίως νέων- χρηστών υπηρεσιών instant messaging, όπως το MSN.
Μεταξύ άλλων, το έγκυρο λεξικό συμπεριέλαβε τα λήμματα «LOL», εκ του «Laughing out loud» («Γελώ δυνατά»), «IMHO», εκ του «In my humble opinion» («Κατά την ταπεινή μου γνώμη»), «BFF», εκ του «Best friends forever» («Καλύτεροι φίλοι για πάντα») και «FYI» εκ του «For your information» («Αν θες να ξέρεις»).
Δεν είναι η πρώτη φορά που οι συντάκτες του κορυφαίου λεξικού αποφασίζουν να κάνουν ένα «τολμηρό» άνοιγμα στη νέα γλωσσική πραγματικότητα. Στην έκδοση του 2009 είχαν εντάξει το αρκτικόλεξο «WTF», εκ του «What the fuck?», το οποίο αποδίδεται ελεύθερα στα Ελληνικά ως «Τι στο καλό;».
*
Η «διάλεκτος» των νέων
*
Οι εν λόγω «λέξεις» χρησιμοποιούνται καθημερινά σε συνομιλίες μέσω Ίντερνετ και γραπτών μηνυμάτων στα κινητά τηλέφωνα από εκατομμύρια αγγλόφωνους χρήστες.
Εσχάτως, μάλιστα, έχουν ενταχθεί στο λεξιλόγιο και των Ελλήνων χρηστών. Μια ματιά στα προφίλ που διατηρούν στο Facebook πολλοί μαθητές και μαθήτριες από την χώρα μας, είναι αρκετή για να κάνει τον μη εξοικειωμένο με αυτή την ορολογία χρήστη να σαστίσει από το πλήθος των ... άγνωστων λέξεων με το οποίο θα έρθει αντιμέτωπος.
«Η τεχνολογία υπήρξε επί αιώνες ένας από τους μεγαλύτερους τροφοδότες νέου λεξιλογίου. Κοιτάς γύρω σου σήμερα και βλέπεις νέους φορητούς υπολογιστές και νέα κινητά τηλέφωνα. Εκατόν πενήντα χρόνια πριν, έβλεπες νέα τρένα και νέες ατμομηχανές», δήλωσε στο αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο ABC ο Τζέσε Σίντλοουερ, ένας από τους εκδότες του λεξικού της Οξφόρδης.
*
Η αργκό του... περασμένου αιώνα
*
Παρά το γεγονός ότι τα περισσότερα νέα λήμματα συνδέονται με τις σύγχρονες ηλεκτρονικές επικοινωνίες, ορισμένες από τις «λέξεις» που εντάχθηκαν στο λεξικό είναι, στην πραγματικότητα, αρκετά παλιές.
Για παράδειγμα, η πρώτη επιβεβαιωμένη χρήση του «OMG» έγινε σε επιστολή που συντάχθηκε το 1917.
«Λέξεις που οι περισσότεροι νομίζουν ότι είναι καινούργιες, συνήθως έχουν μακρά ιστορία. Ποιος ξέρει πόσοι άνθρωποι από το 1917 και μετά χρησιμοποίησαν αυτόν τον όρο (σ.σ. το «OMG») σε αλληλογραφία στην οποία απλά δεν έχουμε πρόσβαση;», διερωτήθηκε ο Γκρέιαμ Ντάιαμοντ, υπεύθυνος νέων λημμάτων του Oxford English Dictionary.
Το «FYI» μαρτυρείται από το 1941, ενώ το «LOL» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1960, για να υποδηλώσει, όμως, την ... γριούλα («little old lady»).
Στη νέα έκδοση του Oxford English Dictionary περιλαμβάνεται, ακόμη, η λέξη «Heart» («Kαρδιά»), όχι μόνο ως ουσιαστικό, αλλά και ως ρήμα. Σημαίνει «αγαπώ» (στην αργκό των νέων) και απεικονίζεται με το σύμβολο της καρδιάς (για παράδειγμα «I e Greece» ή «I <3 Greece»).
Οι συντάκτες του λεξικού κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι χρήστες του Διαδικτύου και των υπηρεσιών γραπτών μηνυμάτων στα κινητά τηλέφωνα θεωρούν απείρως πιο εύκολο και γρήγορο να πληκτρολογήσουν ένα αρκτικόλεξο από το να γράψουν ολόκληρες τις λέξεις.
Επίσης, οι βραχυγραφίες «βοηθούν» τους χρήστες να γράψουν περισσότερες λέξεις σε πλατφόρμες όπου υπάρχει όριο στον αριθμό χαρακτήρων που μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει (π.χ. στο Twitter ή στα SMS).
Πολλά αρκτικόλεξα και βραχυγραφίες δεν προέρχονται από τον κόσμο του Ίντερνετ. Το «WAG», για παράδειγμα, σημαίνει «Wives and girlfriends» («Σύζυγοι και φιλενάδες»).
Χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 2002 για να περιγράψει τις συντρόφους των ποδοσφαιριστών της εθνικής ομάδας της Βρετανίας. Σήμερα χρησιμοποιείται για να υποδηλώσει τις «λαμπερές» συντρόφους διασήμων ανδρών και φαίνεται ότι η χρήση του είναι τόσο διαδεδομένη ώστε κέρδισε μια θέση στο λεξικό.
Οι λεξικογράφοι του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης δημοσιεύουν ενημερώσεις της online έκδοσης του λεξικού κάθε τρεις μήνες.
Η διαδικτυακή έκδοση, η οποία ξεκίνησε το 2000, δέχεται κάθε μήνα δύο εκατομμύρια επισκέψεις. Μάλιστα, ενδέχεται να αντικαταστήσει πλήρως το 20τομο λεξικό, το οποίο εκδόθηκε για τελευταία φορά σε έντυπη μορφή το 1989.
Αυτή την περίοδο συντάσσεται η επόμενη έκδοση, διαδικασία που θα διαρκέσει περίπου 10 χρόνια, κάτι που κάνει τους εκδότες του λεξικού να αμφιβάλλουν αν τότε θα υπάρχει ζήτηση για την έντυπη έκδοση. Έτσι, είναι πιθανό το λεξικό να κυκλοφορήσει μόνο σε ηλεκτρονική μορφή.
Τα δημοφιλέστερα αρκτικόλεξα και βραχυγραφίες του Ίντερνετ
(και η ελεύθερη απόδοσή τους στα Ελληνικά)
afk - away from keyboard (δεν είμαι στο πληκτρολόγιο)
asap - as soon as possible (το συντομότερο δυνατόν)
b4 - before (πριν)
btw - by the way (επί τη ευκαιρία)
cu - see you (τα λέμε)
fyi - for your information (αν θες να ξέρεις)
g2g - got to go (πρέπει να φύγω)
gl - good luck (καλή τύχη)
ic - I see (μάλιστα)
ik- I know (το ξέρω)
imho - in my humble opinion (Κατά την ταπεινή μου γνώμη)
j/k - just kidding (πλάκα κάνω)
K - ok (εντάξει)
l8r - later (τα λέμε αργότερα)
lol - laugh out loud (γελώ δυνατά)
lmao - laughing my ass out (γελλώ πολύ δυνατά)
nm - never mind (δεν πειράζει)
np - no problem (κανένα πρόβλημα)
omg - oh my God (Ω! Θεέ μου!)
plz - please (σε παρακαλώ)
ppl - people (άνθρωποι)
qt - cutie (ομορφούλα)
thx - thanks (σ' ευχαριστώ)
ttyl - talk to you later (τα λέμε αργότερα)
ty - thank you (σ' ευχαριστώ)
u2 - you too (κι εσύ επίσης)
w8 - wait (περίμενε)
y- why? (γιατί;)
-----
* - «Ω! Θεέ μου! Αρχίζει το αγαπημένο μου έργο».
- «Μάλιστα. Κανένα πρόβλημα».
- «Τα λέμε».
- «Εντάξει, τα λέμε αργότερα».
---
Γιάννης Ανδριτσόπουλος
Το κορυφαίο λεξικό ενέταξε λέξεις από την «γλώσσα» των νέων
- «OMG! Αρχίζει το αγαπημένο μου έργο». - «ic. np».
- «Cu».
- «ΟΚ, l8r».*
Ο παραπάνω -φανταστικός- διάλογος μπορεί να μοιάζει σε πολλούς ακαταλαβίστικος, ωστόσο οι «λέξεις» που περιέχει αποτελούν κοινό τόπο στην επικοινωνία εκατομμυρίων νέων στο Ίντερνετ.
Σε τέτοιο βαθμό, μάλιστα, ώστε να κερδίσουν μια θέση στο πιο φημισμένο λεξικό στον κόσμο: το Oxford English Dictionary.
Βραχυγραφίες και αρκτικόλεξα που χρησιμοποιούνται καθημερινά στον κόσμο της κοινωνικής δικτύωσης και των κινητών τηλεφώνων συνθέτουν μια νέα μορφή επικοινωνίας και παράγουν μια νέα γλώσσα, η οποία, παρά το γεγονός ότι συναντά σφοδρές επικρίσεις, δεν μπορεί να αγνοηθεί.
Το λεξικό του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης ενέταξε στην τελευταία αναθεώρηση της διαδικτυακής του έκδοσης 900 νέες λέξεις και σημασίες, πολλές από τις οποίες προέρχονται από τον εικονικό κόσμο του Ίντερνετ.
*
Τα νέα λήμματα
*
Το αρκτικόλεξο «OMG», εκ του επιφωνήματος «Oh my God!» («Ω! Θεέ μου!»), είναι ένα από τα δεκάδες νέα λήμματα που περιέχονται στην αναθεώρηση του Μαρτίου.
Θα το συναντήσει κανείς χιλιάδες φορές την ημέρα, αν επισκεφθεί τους ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης όπως το Facebook και το Twitter ή παρακολουθήσει μια συνομιλία μεταξύ -κυρίως νέων- χρηστών υπηρεσιών instant messaging, όπως το MSN.
Μεταξύ άλλων, το έγκυρο λεξικό συμπεριέλαβε τα λήμματα «LOL», εκ του «Laughing out loud» («Γελώ δυνατά»), «IMHO», εκ του «In my humble opinion» («Κατά την ταπεινή μου γνώμη»), «BFF», εκ του «Best friends forever» («Καλύτεροι φίλοι για πάντα») και «FYI» εκ του «For your information» («Αν θες να ξέρεις»).
Δεν είναι η πρώτη φορά που οι συντάκτες του κορυφαίου λεξικού αποφασίζουν να κάνουν ένα «τολμηρό» άνοιγμα στη νέα γλωσσική πραγματικότητα. Στην έκδοση του 2009 είχαν εντάξει το αρκτικόλεξο «WTF», εκ του «What the fuck?», το οποίο αποδίδεται ελεύθερα στα Ελληνικά ως «Τι στο καλό;».
*
Η «διάλεκτος» των νέων
*
Οι εν λόγω «λέξεις» χρησιμοποιούνται καθημερινά σε συνομιλίες μέσω Ίντερνετ και γραπτών μηνυμάτων στα κινητά τηλέφωνα από εκατομμύρια αγγλόφωνους χρήστες.
Εσχάτως, μάλιστα, έχουν ενταχθεί στο λεξιλόγιο και των Ελλήνων χρηστών. Μια ματιά στα προφίλ που διατηρούν στο Facebook πολλοί μαθητές και μαθήτριες από την χώρα μας, είναι αρκετή για να κάνει τον μη εξοικειωμένο με αυτή την ορολογία χρήστη να σαστίσει από το πλήθος των ... άγνωστων λέξεων με το οποίο θα έρθει αντιμέτωπος.
«Η τεχνολογία υπήρξε επί αιώνες ένας από τους μεγαλύτερους τροφοδότες νέου λεξιλογίου. Κοιτάς γύρω σου σήμερα και βλέπεις νέους φορητούς υπολογιστές και νέα κινητά τηλέφωνα. Εκατόν πενήντα χρόνια πριν, έβλεπες νέα τρένα και νέες ατμομηχανές», δήλωσε στο αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο ABC ο Τζέσε Σίντλοουερ, ένας από τους εκδότες του λεξικού της Οξφόρδης.
*
Η αργκό του... περασμένου αιώνα
*
Παρά το γεγονός ότι τα περισσότερα νέα λήμματα συνδέονται με τις σύγχρονες ηλεκτρονικές επικοινωνίες, ορισμένες από τις «λέξεις» που εντάχθηκαν στο λεξικό είναι, στην πραγματικότητα, αρκετά παλιές.
Για παράδειγμα, η πρώτη επιβεβαιωμένη χρήση του «OMG» έγινε σε επιστολή που συντάχθηκε το 1917.
«Λέξεις που οι περισσότεροι νομίζουν ότι είναι καινούργιες, συνήθως έχουν μακρά ιστορία. Ποιος ξέρει πόσοι άνθρωποι από το 1917 και μετά χρησιμοποίησαν αυτόν τον όρο (σ.σ. το «OMG») σε αλληλογραφία στην οποία απλά δεν έχουμε πρόσβαση;», διερωτήθηκε ο Γκρέιαμ Ντάιαμοντ, υπεύθυνος νέων λημμάτων του Oxford English Dictionary.
Το «FYI» μαρτυρείται από το 1941, ενώ το «LOL» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1960, για να υποδηλώσει, όμως, την ... γριούλα («little old lady»).
Στη νέα έκδοση του Oxford English Dictionary περιλαμβάνεται, ακόμη, η λέξη «Heart» («Kαρδιά»), όχι μόνο ως ουσιαστικό, αλλά και ως ρήμα. Σημαίνει «αγαπώ» (στην αργκό των νέων) και απεικονίζεται με το σύμβολο της καρδιάς (για παράδειγμα «I e Greece» ή «I <3 Greece»).
Οι συντάκτες του λεξικού κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι χρήστες του Διαδικτύου και των υπηρεσιών γραπτών μηνυμάτων στα κινητά τηλέφωνα θεωρούν απείρως πιο εύκολο και γρήγορο να πληκτρολογήσουν ένα αρκτικόλεξο από το να γράψουν ολόκληρες τις λέξεις.
Επίσης, οι βραχυγραφίες «βοηθούν» τους χρήστες να γράψουν περισσότερες λέξεις σε πλατφόρμες όπου υπάρχει όριο στον αριθμό χαρακτήρων που μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει (π.χ. στο Twitter ή στα SMS).
Πολλά αρκτικόλεξα και βραχυγραφίες δεν προέρχονται από τον κόσμο του Ίντερνετ. Το «WAG», για παράδειγμα, σημαίνει «Wives and girlfriends» («Σύζυγοι και φιλενάδες»).
Χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 2002 για να περιγράψει τις συντρόφους των ποδοσφαιριστών της εθνικής ομάδας της Βρετανίας. Σήμερα χρησιμοποιείται για να υποδηλώσει τις «λαμπερές» συντρόφους διασήμων ανδρών και φαίνεται ότι η χρήση του είναι τόσο διαδεδομένη ώστε κέρδισε μια θέση στο λεξικό.
Οι λεξικογράφοι του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης δημοσιεύουν ενημερώσεις της online έκδοσης του λεξικού κάθε τρεις μήνες.
Η διαδικτυακή έκδοση, η οποία ξεκίνησε το 2000, δέχεται κάθε μήνα δύο εκατομμύρια επισκέψεις. Μάλιστα, ενδέχεται να αντικαταστήσει πλήρως το 20τομο λεξικό, το οποίο εκδόθηκε για τελευταία φορά σε έντυπη μορφή το 1989.
Αυτή την περίοδο συντάσσεται η επόμενη έκδοση, διαδικασία που θα διαρκέσει περίπου 10 χρόνια, κάτι που κάνει τους εκδότες του λεξικού να αμφιβάλλουν αν τότε θα υπάρχει ζήτηση για την έντυπη έκδοση. Έτσι, είναι πιθανό το λεξικό να κυκλοφορήσει μόνο σε ηλεκτρονική μορφή.
Τα δημοφιλέστερα αρκτικόλεξα και βραχυγραφίες του Ίντερνετ
(και η ελεύθερη απόδοσή τους στα Ελληνικά)
afk - away from keyboard (δεν είμαι στο πληκτρολόγιο)
asap - as soon as possible (το συντομότερο δυνατόν)
b4 - before (πριν)
btw - by the way (επί τη ευκαιρία)
cu - see you (τα λέμε)
fyi - for your information (αν θες να ξέρεις)
g2g - got to go (πρέπει να φύγω)
gl - good luck (καλή τύχη)
ic - I see (μάλιστα)
ik- I know (το ξέρω)
imho - in my humble opinion (Κατά την ταπεινή μου γνώμη)
j/k - just kidding (πλάκα κάνω)
K - ok (εντάξει)
l8r - later (τα λέμε αργότερα)
lol - laugh out loud (γελώ δυνατά)
lmao - laughing my ass out (γελλώ πολύ δυνατά)
nm - never mind (δεν πειράζει)
np - no problem (κανένα πρόβλημα)
omg - oh my God (Ω! Θεέ μου!)
plz - please (σε παρακαλώ)
ppl - people (άνθρωποι)
qt - cutie (ομορφούλα)
thx - thanks (σ' ευχαριστώ)
ttyl - talk to you later (τα λέμε αργότερα)
ty - thank you (σ' ευχαριστώ)
u2 - you too (κι εσύ επίσης)
w8 - wait (περίμενε)
y- why? (γιατί;)
-----
* - «Ω! Θεέ μου! Αρχίζει το αγαπημένο μου έργο».
- «Μάλιστα. Κανένα πρόβλημα».
- «Τα λέμε».
- «Εντάξει, τα λέμε αργότερα».
---
Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου 2011
H γλώσσα των νέων
Θυμάστε τον πατέρα στη διαφήμιση, που ακούει έντρομος την κόρη του να του μιλάει σε μια γλώσσα ακατάληπτη, στο τέλος να της λέει αμήχανα, «Στη μάνα σου το ‘πες;»; Το ύφος του ταλαίπωρου γονιού θα πρέπει να εμφανίζεται συχνά στις διμερείς επαφές των γενεών. Έτσι, όμως, μέσα από την αμηχανία των μεγαλύτερων για τις γλωσσικές μηχανορραφίες των μικρότερων, οι νέοι διαμορφώνουν τη δική τους ταυτότητα, δικτυώνονται και μας… τη λένε κιόλας! Ό,τι πρέπει, δηλαδή. Όχι ό,τι να ‘ναι…
Οι νέοι όχι μόνο δεν πάσχουν από λεξιπενία, αλλά έχουν γλώσσα πλούσια και συνεχώς ανανεούμενη. Απλώς, είναι άλλη από αυτήν που μιλάνε οι μεγάλοι. Δεν λέμε και τίποτα καινούργιο. Από την εποχή της boom generation (της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς εφήβων στις δυτικές κοινωνίες), το φαινόμενο μιας ιδιαίτερης γλώσσας για τη νεολαία έχει γιγαντωθεί. Οι τινέιτζερ -και δεν μιλάμε μόνο για τους Αμερικανούς, αλλά και για τους Άγγλους, τους Γάλλους, ακόμη και για τους Έλληνες τεντιμπόηδες- επιχειρούσαν να διαφοροποιηθούν από τους ενηλίκους και μέσω της γλώσσας. Η αργκό είναι ανατρεπτική και επιχειρεί να σοκάρει, οπότε υπήρχε (και, φυσικά, υπάρχει) ευρύτατη χρήση υβρεολογίου, μόνο που σήμερα ελάχιστοι γονείς σοκάρονται αν το παιδί τους πει «και γαμώ» αντί για «σούπερ» ή «επικό!» Αυτοί που όντως σοκάρονται ακόμη (οι παππούδες, π.χ., ή οι καθηγητές των θρησκευτικών) είναι αυτοί που καταγγέλλουν τη νέα γενιά για το φτωχό της λεξιλόγιο.
Όσο οι έφηβοι χωρίζονται σε υποομάδες, η γλώσσα τους θα αποκτά και περισσότερο πλούτο – αφού αλλιώς μιλάνε οι γκοθάδες, αλλιώς οι emo, αλλιώς οι φανατικοί φίλαθλοι, αλλιώς οι γκέιμερ, οι σκέιτερ, οι μοδάτες κ.ο.κ.
Το βασικό χαρακτηριστικό της γλώσσας των νέων είναι ότι εκφράζει και εκφράζεται μέσα στην «παρέα», το δίκτυο των συνομηλίκων. Κατά συνέπεια, δεν υπάρχει μια ενιαία γλώσσα· κάθε παρέα έχει δικό της κώδικα επικοινωνίας, που μπορεί να τον «αρπάξει» μια άλλη παρέα και μετά μια άλλη, μέχρι που κάποιες εκφράσεις να υιοθετηθούν από μεγάλο μέρος της νεολαίας, ειδικά με την εξέλιξη της τεχνολογίας της επικοινωνίας.
Γιατί οι νέοι αναπτύσσουν δικούς τους τρόπους έκφρασης; Ο διδάκτωρ Γλωσσολογίας Γιάννης Ανδρουτσόπουλος, που ασχολείται ειδικά με τη γλώσσα στη νεανική κουλτούρα, σημειώνει: «Τα κοινωνικά δίκτυα των νέων είναι στενότερα από αυτά των ενηλίκων, γεγονός που εντείνει την πίεση γλωσσικής συμμόρφωσης με την παρέα. Απ’ την άλλη, οι συμβάσεις γλωσσικής ευγένειας και απόστασης που απαιτούνται στην ενήλικη ζωή δεν έχουν αναπτυχθεί ακόμη πλήρως κατά την εφηβεία. Έτσι εξηγείται το ότι η συχνότητα μη πρότυπης γλώσσας είναι μεγαλύτερη στη νεότητα από ό,τι στην ενήλικη ζωή. Ψυχολογικά, κατά τη νεανική ηλικία διαμορφώνεται η προσωπική και κοινωνική ταυτότητα. Η απόρριψη κατεστημένων τρόπων συμπεριφοράς και ο πειραματισμός με εναλλακτικά μοντέλα, τάσεις που γενικότερα χαρακτηρίζουν την εφηβεία, εκφράζονται και γλωσσικά. Με την ιδιαίτερη γλώσσα τους οι νέοι συμβολίζουν ότι ανήκουν σε μια ηλικία με δικά της ενδιαφέροντα και αξίες, που διαφέρει τόσο από τα παιδικά όσο και από τα ενήλικα χρόνια».
Η ατυχία της σημερινής νεολαίας είναι ότι οι ενήλικοι αρπάζουμε τη γλώσσα της και τη χρησιμοποιούμε ευρύτατα. Μια ενδιαφέρουσα έρευνα για τη γλώσσα, που έκανε η ALCO το 2005 για το Ινστιτούτο Επικοινωνίας, ρωτούσε Έλληνες 16-56 ετών ποια λέξη θα χρησιμοποιούσαν για να αντιδράσουν σε κάτι αναπάντεχο: Το 20% δήλωσε ότι προτιμά τη λέξη «έμεινα», το 13% το «κουφάθηκα», το 5% το «καράφλιασα», το 25% το «απίστευτο» και μόλις το 15% το «εξεπλάγην» ή το «εκπλήσσομαι»! Το συμπέρασμα; Το «απίστευτο» έχει εισχωρήσει βαθιά στην καθομιλουμένη των ενηλίκων· άλλο συμπέρασμα, λίγο άσχετο, είναι ότι το «καράφλιασα» είναι πλέον «πασέ», ή μήπως πρέπει να πω λαστ γίαρ;
Από την άλλη, οι σημερινοί 16άρηδες έχουν στη διάθεσή τους όλο τον γλωσσικό πλούτο που δημιουργήσαμε εμείς οι παλαιότεροι 16άρηδες. Η εξέλιξη της γλώσσας έχει φέρει και εξέλιξη στη νεανική αργκό, και έτσι, π.χ., το παλιότερο «Την κάνω» = φεύγω, έχει γίνει «τηγκανά», ενώ το «τζάμι» = τέλειο, σούπερ, έχει παραλλαχθεί επιτυχέστατα σε «τζαμάουα», αλλά και στο «τζαμιροκουάι» (που αποτελεί και αναφορά στον γνωστό μουσικό)!
Εκτός από εκφράσεις που ήταν κάποτε υπερβολικά της μόδας και τώρα ακούγονται ξεπερασμένες (βλέπε το «καράφλιασα» πιο πάνω ή το «ιν»), οι παλιές καλές αργκό, όπως το «φυτό», το «ούτε με σφαίρες» ή το «φάγαμε πακέτο», αλλά και τα ποδανά (η λέξη ειπωμένη ή γραμμένη ανάποδα, π.χ., ο λοστρέ = ο τρελός) αποτελούν την κληρονομιά που αφήνουμε στη γλώσσα εμείς της γενιάς των 80s. Δίπλα σ’ αυτήν, σήμερα, οι πιτσιρικάδες έχουν συμπληρώσει έναν ολόκληρο κατάλογο από ξένες λέξεις, ξενικής έμπνευσης λέξεις, λέξεις του διαδικτύου, λέξεις της εποχής της επικοινωνίας (που χρησιμοποιούν στο msn, στα chat rooms και στην αποστολή sms).
Το παγκόσμιο χωριό έχει φέρει την αγγλική γλώσσα και την αγγλική αργκό μέσα στα ελληνικά σπίτια – και έτσι δεν θα έπρεπε να μας εκπλήσσει το φαινόμενο, ειδικά αφού εδώ και χρόνια αρκετοί ενήλικοι χρησιμοποιούμε το «Θα σε πάρω πίσω» (Ι will call you back) ή το «a.s.a.p.» (as soon as possible = το συντομότερο δυνατό). Από την άλλη, τα chat rooms και τα blogs ορισμένες φορές «έκοβαν» αυτόματα τις υβριστικές εκφράσεις· κι έτσι έχει δημιουργηθεί μια σειρά από λέξεις που μοιάζουν με τις βρισιές, αλλά περνάνε από τη… λογοκρισία.
Τα ΜΜΕ παίζουν, φυσικά, το ρόλο τους σ’ αυτό το γαϊτανάκι της γλώσσας: α) Δανείζουν λέξεις στη νεολαία· έτσι, ο «Μαέβιους» είναι αναφορά στην εκπομπή των Α.Μ.Α.Ν., ο Τζακ Μπάουερ αποτίει φόρο τιμής στην τηλεοπτική σειρά «24», ενώ το «Μαμαλάκης» χαρακτηρίζει τον καλοφαγά κ.ο.κ. β) Δανείζονται λέξεις από τη νεολαία, βλέπε τον Τζίμη των «10 μικρών Μήτσων». Αυτό αυξάνει το κύρος της γλώσσας της νεολαίας, αλλά τείνει να περιορίσει τον ανατρεπτικό της χαρακτήρα. Από την άλλη, χάρη στην τηλεόραση, αλλά και στα «νεανικά» περιοδικά, οι εκφράσεις της νεολαίας δεν έχουν πια σύνορα· κι έτσι, από την Καρδίτσα ως την Ξάνθη η πιτσιρικαρία μπορεί να φωνάξει χαρωπά: «Δεν υπάρχει!»
Πηγή: http://www.otherside.gr/2009/09/i-glwssa-twn-newn/
Κυριακή 22 Μαΐου 2011
H γλώσσα των νέων
1. Ορισμός
όρος γλώσσα των νέων δηλώνει το σύνολο των γλωσσικών φαινομένων που χαρακτηρίζουν την επικοινωνία των νέων μεταξύ τους. Παρά τον χαρακτηρισμό "γλώσσα", η γλώσσα των νέων δεν είναι ένα αυτοτελές γλωσσικό σύστημα, αλλά μια "κοινωνιόλεκτος" [sociolect], δηλαδή ένας τρόπος ομιλίας με λεξιλογικά, πραγματολογικά και δομικά χαρακτηριστικά που χρησιμοποιείται υπό ορισμένες συνθήκες επικοινωνίας και είναι μέρος της γλωσσικής συνείδησης μιας κοινότητας. Η κοινωνική βάση της γλώσσας των νέων είναι η "παρέα", το δίκτυο των συνομηλίκων. Κατά συνέπεια δεν υπάρχει μια ενιαία γλώσσα των νέων, αλλά ένα σύνολο από επιμέρους τρόπους ομιλίας με κοινές τάσεις διαμόρφωσης και κοινά γλωσσικά στοιχεία. Καθώς η ελληνική έρευνα είναι ακόμη περιορισμένη, τα στοιχεία που ακολουθούν συνδυάζουν ευρήματα από διάφορες γλώσσες.
2. Χαρακτηριστικά της γλώσσας των νέων
Σάββατο 21 Μαΐου 2011
Η γλώσσα των νέων και τα χαρακτηριστικά της
»»» του Γιάννη Ανδρουτσόπουλου  1. ορισμός Ο όρος γλώσσα των νέων δηλώνει το σύνολο των γλωσσικών φαινομένων που χαρακτηρίζουν την επικοινωνία των νέων μεταξύ τους. Παρά τον χαρακτηρισμό "γλώσσα", η γλώσσα των νέων δεν είναι ένα αυτοτελές γλωσσικό σύστημα, αλλά μια "κοινωνιόλεκτος" [sociolect], δηλαδή ένας τρόπος ομιλίας με λεξιλογικά, πραγματολογικά και δομικά χαρακτηριστικά που χρησιμοποιείται υπό ορισμένες συνθήκες επικοινωνίας και είναι μέρος της γλωσσικής συνείδησης μιας κοινότητας. Η κοινωνική βάση της γλώσσας των νέων είναι η "παρέα", το δίκτυο των συνομηλίκων. Κατά συνέπεια δεν υπάρχει μια ενιαία γλώσσα των νέων, αλλά ένα σύνολο από επιμέρους τρόπους ομιλίας με κοινές τάσεις διαμόρφωσης και κοινά γλωσσικά στοιχεία. Καθώς η ελληνική έρευνα είναι ακόμη περιορισμένη, τα στοιχεία που ακολουθούν συνδυάζουν ευρήματα από διάφορες γλώσσες. 2. χαρακτηριστικά της γλώσσας των νέων |
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)